قبل از استفاده مجدد از پلاستیک های زباله با استفاده از روش های مختلف بازیافت، مرتب سازی اغلب ضروری است. با توجه به کانال‌های متنوع و پیچیده مصرف پلاستیک و دشواری در تشخیص آسان پلاستیک‌های{1}مصرف از نظر ظاهری، بهتر است محصولات پلاستیکی را با نوع جنس آنها برچسب‌گذاری کنید. چین GB/T16288-1996 "علامت گذاری بازیافت برای محصولات بسته بندی پلاستیکی" را با اشاره به علامت گذاری نوع ماده که توسط انجمن مهندسین پلاستیک (SPE) در ایالات متحده پیشنهاد و اجرا شده است، توسعه داده است. در حالی که این روش علامت‌گذاری مرتب‌سازی را تسهیل می‌کند، تعداد زیادی از محصولات پلاستیکی بدون علامت در چین همچنان مشکلات مرتب‌سازی را ایجاد می‌کند. برای جدا کردن انواع مختلف پلاستیک برای بازیافت، ابتدا باید بدانیم که چگونه پلاستیک های مختلف را شناسایی کنیم. روش زیر یک روش ساده برای شناسایی پلاستیک است:
شکل ظاهری: با مشاهده ظاهر پلاستیک، در ابتدا می توان دسته بندی آن را شناسایی کرد: ترموپلاستیک، ترموست یا الاستومر. به طور کلی ترموپلاستیک ها به دو نوع کریستالی و آمورف تقسیم می شوند. پلاستیک های کریستالی نیمه شفاف، شیری یا مات به نظر می رسند، فقط در حالت لایه نازک شفاف می شوند و سختی آن از نرم تا شاخی متغیر است. پلاستیک های آمورف عموماً بی رنگ و کاملاً شفاف و بدون افزودنی هستند، با سختی از سخت تر از شاخ{3}}مانند لاستیک (در این صورت نرم کننده ها و سایر افزودنی ها اغلب اضافه می شوند). پلاستیک های ترموست معمولا حاوی پرکننده ها هستند و مات هستند. اگر حاوی پرکننده نباشند شفاف هستند. الاستومرها احساس لاستیکی و درجه خاصی از کشیدگی دارند.
خصوصیات گرمایشی: خصوصیات گرمایشی سه نوع پلاستیک فوق نیز متفاوت است و با گرمایش قابل تشخیص است. ترموپلاستیک ها هنگام گرم شدن نرم می شوند، به راحتی ذوب می شوند و در صورت مذاب شدن شفاف می شوند، اغلب می توانند از مذاب به رشته هایی کشیده شوند و معمولاً به راحتی گرم می شوند-. پلاستیک های ترموست سختی اولیه خود را حفظ می کنند و قبل از تجزیه شیمیایی نرم نمی شوند و تا زمانی که در دمای تجزیه کربن شوند، نسبتاً پایدار می مانند. الاستومرها هنگام گرم شدن تا دمای تجزیه شیمیایی خود جریان ندارند و در این مرحله مواد تجزیه شده و کربنیزه می شوند.
