طبق محاسبات وزارت حمل و نقل استرالیا، اگر استرالیا استاندارد پالت 1165×1165 میلیمتری خود را کنار بگذارد و استاندارد بینالمللی 1200×1000 میلیمتر را بپذیرد، سود خالص 2.5 میلیارد دلاری در ارزش فعلی ایجاد میکند. با این حال، زیان اقتصادی 1.6 میلیارد دلاری نیز طی 10 سال آینده متحمل خواهد شد. این نشان دهنده ارزش اقتصادی بسیار زیاد استانداردهای پالت است، به همین دلیل است که یک کشور معمولاً استانداردهای اندازه پالت خود را به راحتی تغییر نمی دهد.
در سال 1988، برای جلوگیری از سردرگمی در سیستم لجستیک جهانی ناشی از افزایش اندازه پالت، سازمان بینالمللی استانداردسازی پالت کمیته (ISO/TC51) سه اندازه توصیه شده در سال 1961 (ISO/R198) (سری 1200: 1200×800 میلیمتر، اندازه 1200×800 میلیمتر، 000×0×0 میلیمتر، 1200×0×0 میلیمتر) را ادغام کرد. اضافه شده در سال 1963 (ISO/R329) (سری 1200: 1200×1600 میلیمتر، 1200×1800 میلیمتر)، و سه اندازه اضافهشده در سال 1971 (سریهای 1100: 1100×800 میلیمتر، 1100×900 میلیمتر، و 1100 میلیمتر (20×0×0 میلیمتر، 1100×0 میلیمتر به 1 اندازه، 1100×0×0 میلیمتر به 1 اندازه). 1200×1000 میلی متر، 1219×1016 میلی متر و 1140×1140 میلی متر).
برای ارتقای استانداردسازی در چین، کارشناسان چینی استاندارد اندازه پالت را برای اولین بار در سال 1996 مورد بازنگری قرار دادند و چهار اندازه توصیه شده توسط ISO (سازمان بینالمللی استاندارد) در سال 1988 را اتخاذ کردند. با این حال، پس از تقریباً 10 سال تمرین، مشخص شد که اگرچه بسیاری از اندازههای پالت هنوز مورد استفاده قرار میگرفتند، اما بیشتر آنها بر روی اندازههای 1010×100×110 میلیمتر متمرکز بودند. علاوه بر این، در سال 2003، با مشکلاتی در هماهنگی منافع استانداردهای لجستیک بین کشورها، ISO دو اندازه دیگر (1100×1100 میلیمتر و 1067×1067 میلیمتر) اضافه کرد و در عین حال چهار اندازه اصلی را حفظ کرد و چین را وادار کرد تا در مورد سازگاری استانداردهای پالت خود تجدید نظر کند.

